lyric_23

Ты когда - нибудь был в турецком аэропорту, где обьявляются рейсы в Адана, Малация... ? Я была! 
Ты когда нибудь был в турецком отеле, где прямо в фое воздвигнут памятник их национальному герою Туркмен Паше ...? Я была!
Боль захлестывала прямо из глубины истории тяжелыми плетьми и опрокидывала почти в безсознании...  Этого не описать, и тогда мне казалось вся наша делегация чувствует тоже самое, но как оказалось только 3-е из 14-ти человек. Так и сегодня ... 

Нет сегодня я не удивлена и не бьюсь в истерике - эти этапы я прошла тогда, когда мы без протоколов роднялись с турками, когда выставляли на загар свои тела под турецким солнцем. Да, тогда я переживала и ужас, и боль, и страх.. Ну а теперь даже не удивляюсь, что народ радостно ликует сегодня под фанфары и салюты под этот унизительный фарс, после вчерашнего и им все равно, им и должно быть все равно они из числа тех 11ти, которые ничего не чувствовали, т.к это те, кто и рады сродниться с турками и забыть все дабы (лишь бы) получить кусочек средиземноморского солнца и не важно какой ценой ... Нет не злюсь - я просто молча скорблю.
 
Как сказал dabavog "Мы протокол подписали не вчера!"

Ես գիտեմ, որ արվեստը երբեք պրոբլեմ չի լուծում նա պրոբլեմը ի հայտ է բերում ԲԱՅՑ մի թե այսօր մեր արվեստի գործիչները չկարողացան ձայն բարձրացնել? նայում էի հրապարակի համերգն ու մի մոմենտ նենց սարսափ տիրեց - պատկերացրեցի որ մի օր էլ կարող են ստիպել թուրքական դրոշ ծածանել "տղերքը հանրապետական" ու իրենք դա կանեն, страшно быть толпой и это очень мне напомнило ту толпу, которая орала "РАСПНИ, РАСПНИ" а ведь в толпе были сотни людей которых Он (Иисус) исцелил - массовый инстинкт, стадо и этим все сказано... Просто мне казалось деятели искусств никогда к толпе не приписывалис.

Ախր ԵՐԲԵՔ չեմ հասկացել ու չեմ հասկանա այդ անբարո ու լկտի արտահայտության իմաստը "Տո լավ են արել կոտորել են, քիչ են արել սաղին պիտի վերացնեին" ...

Լավ եթե ասողը այլ ազգի լիներ, բայց մենք????
Նոր չի, հաճախ հնչող արտահայտությունա, բայց ոչ մի կերպ չեմ մերվում ու չեմ կարողանում անտարբեր անցնել կողքով..

Այսօր մասնակից եղա մի "անտիհիգիենիկ" (բառ էլ չեմ գտնում դա անվանեմ) խոսակցության ...

Նստած էինք սրճարանում չորս հոգով, մեկը մեզանից կառավարական մարմիններից էր, պաշտոնով անզ էսպես կոչեմ:

Խոսակցություն ծավալվեց եղեռնի մասին ընդհանրապես, ոչ ոք կոնկրետ շեշտ չեր էլ դրել 15 թվի կոտորածի վրա, երբ հանկարծ այս պաշտոնով անձը դեմքի արտահայտությունը կտրուկ փոխվեց ու անհասկանալի չարությունով լցված սկսեց հռետորական ՀԻՄՄՄՄԱՐ արտահայտություններ անել`

- Այո պիտի կոտորեին, Էս բոմժերի վերջը մենակ տենց պիտի տան, էս ազգ չի .. սա պիտի վերացվի ...քիչ են արել:

Ապշած դեռ լուռ նայում եմ.. Այլ բան է, երբ դա լաչառ շուկայի վաճառողուհին ասի (միևնույնն է անընդունելի է), սակայն լռիվ այլ է, երբ դա իբր "ինտիլիգենտ" նամանավանդ այդ ատյաններում աշխատողից ես լսում...

Ուզում էի հասկանալ սա իրականություն է թե???.. մեկ ել մեզանից մեկ այլը մի բան ասաց, որը ինձ ավելի ՄԵԾ շոկի բերեց: Դեռ այդպիսի բան այսքան տարվա մեջ լսած չկաի հավատացեք: Ասածը հետևյալն էր`

- Այո սրանք մարդ չեն, մարդ ամաչումա ասի որ հայա: Օրինակ ամռանը, երբ Անտալյայում էինք ամուսինս ասաց լողափում "լսի հայերեն մի խոսա: Ավելի լավա իմանան թուրք ենք քան մտածեն հայ ենք .. ես անգլերեն էի խոսում ամուսինս էլ լռում էր

Սարսափը ինձ պատեց, երբ ես հասկացա, որ այդ ամենն ասվում է ամենայն լռջությամբ և ազնվությամբ հերիք չի ԳԼՈՒԽ գովալովն էլ հետը

Միայն մի բան եմ ասել

- Լավ համաձայն եմ, բայց միայն մի պայմանով, որ ձեզանից սկսեն վերացնել էս ազգը, ինչքան հասկացա այս ամբողջ խոսակցությունից մեր ազգը ԻՐՈՔ խայտառակողներ ունի, ի դեմս ձեզ

Ինչքանով ճիշտ էր հիմա չեմ կարողանում ասել, ցավս շատ էր ձայնս էլ դողում էր, բայց որ լռեցին ու կտրուկ թեման փոխեցին փաստ էր, սակայն իմ ցավը մինչև հիմա չի լռում...

Չեմ հասկացել ... չեմ հասկանա ... ու չեմ էլ ուզում այդ լկտի արտահայտությունների դրդապատճառը հասկանալ…

P.S. Ասեմ որ մինչ դա կառավարության տիկինը գլուխ էր գովում, որ գրասենյակը լրիվ ապահովել է մոխրամաններով, որոնք գողանում է Կոմիտասի վրա գտնվող “Արևելյան” սրճարանից.. Ասեմ որ դա ասվում էր առանձ որևիցե ամոթի զգացում տածելու .. ընդհակառակը “սրանց հասնումա ոնց կարաս պիտի թալանես”

Հաճախ սիրում եմ,
Երբ մարդկայնորեն սիրտս գերում են:
Հաճախ լռում եմ,
Երբ ճիշտ ասածս դիտմամբ ծռում են ...
 

Счастлива ли я?
Да!

Мне удостоилась эта великая честь родиться в такой интересной и древней стране как Армения - я армянка!

Я живу в городе, который не променяла бы ни на один другой - Ереван это мой город!

Мне здорово повезло с предками - от папы научилась мыслить, от мамы любить!

У меня самый неординарный брат - в нем сгусток творчества!

Рядом друзья в каждом из которых целая вселенная!

И мне так повезло - я встретила тебя, иначе бы я никогда не узнала что значит быть счастливой!

Счастлива ли я?

Никогда не ношу... одежду с блестками
Никогда не пишу... фантастику
Никогда не рисую... ручкой
Никогда не читаю... чужих дневников и писем 
Никогда не пью... кофе
Никогда не ем... спас и лоби (фасоль)
Никогда не сплю... на второй полке в вагоне поезда
Никогда не понимала... когда роются в чужом "грязном белье"
Никогда не спрашиваю... кто сколько получает (зар. плата)
Никогда не пыталась... кому - то, что - то доказывать
Никогда не верила... что ОН меня полюбит
Если чай, то... Irish Morning
Если музыка, то... classic, folck или Sarah Mchlaclan
Если TV, то... discovery или немецкие фильмы
Если сериал, то... “Каломбо” - детектив
Если зима, то... снег большими хлопьями
Если отношения, то...  прозрачные
Если погода, то... офигенная
Если кино, то... "Шоколад"
Если дети, то... мальчик
Если одежда, то... удобная
Если плакать, то... на родном плече
Если жить, то... у моря
Если время, то... не безцельно потраченное
Если работа, то... творческая
Если осень, то... глубокая
Если утро, то... раннее
Если чувство, то... громкое, во весь рост и во весь голос, чтоб вселенная содрогнулась
Если муж, то... навсегда
Если любовник, то... -
Если поклонник, то... человек искусства
Если вино, то... вишневое
Если шоколад, то... ЛЮБОЙ
Если мороженое, то... шоколадное
Если расставаться, то... ненадолго
Если цвет, то... коралловый
Если курить, то... слабые сигареты
Если тратить деньги, то... – на благотворительность
Если сок, то... - гуава
Если животное, то... - гепард
Если цветок, то... – цветок кактуса
Если кровать, то... как моя (открывающаяся на пол)
Если ночь, то... на крыше с гитарой, կամ Լուսինը գլորենք կտուրների վրայով
Если день, то... НЕЗАБЫВАЕМЫЙ

Если пить, то... вишневое вино
Если открывать, то... плитку шоколада
Если смотреть, то... в любимые глаза
Если читать, то... Твое молчанье
Если ходить, то... по крышам, по пражксим улочкам или по берегу моря
Если спать, то... с НИМ
Если хотеть, то... много знаний
Если впускать, то... ЕГО и навсегда
Если умирать, то... под музыку, мирно и от счастья
Если поездка, то... в Африку
Если порезать, то...  нитку с прошлым
Если страдать, то... из-за собственных ошибок
Если обижать, то... не нарочно
Если обижаться, то... на время (и то короткое)

Спасибо моему дорогому френду aljbucit за помощь запостить!